( دین اسباب الفت و محبَت)
... در دنيا مجامع بسيار است لکن هر مجمعی را مقصدی و هر محفلی را امری سزاوار. آنچه سزاوار مجامع دينی است محبّت است. مجامع دينی بايد سبب محبّت بين بشر شود. استثنائی ندارد... اديان الهی بايد سبب الفت و محبّت بين بشر شود زيرا اساس اديان الهی محبّت است. کتب مقدّسه را مطالعه کنيد که اساس دين الهی محبّت است. هر چند قوای ديگر هم ممکن است سبب الفت گردد لکن هيچ چيز مثل دين سبب الفت نمي شود. مثلاً ملاحظه کنيد که اساس دين الهی در زمان مسيح و بعد از آن سبب الفت شد. وقتي که حضرت مسيح ظاهر شد امم رومان، يونان، کلدان، آشور، مصر جميع با يکديگر در نهايت عداوت و بغضاء بودند مع ذلک به زودی جميع متّحد و متّفق شدند و نهايت الفت و محبّت بايکديگر پيدا کردند. امم مختلفه امّت واحده شدند. پس از اين فهميديم که دين الهی سبب محبّت و الفت است، سبب عداوت و بغضا نيست...
                                          خطابات حضرت عبدالبهاء جلد3 صص 86و87

حضرت عبدالبهاء می فرمایند :
" ... این هیجان افکار و شعله نار حرب و بغض و عدوان بین ملل و ظلم وتعدّی به یکدیگر که به کلّی آسایش عالم انسانی را زایل نموده ، جز به ماء تعالیم الهی خاموش گردد ؟ البتّه نگردد . این واضح و آشکار است که یک قوّه ماوراء الطّبیعه لازم که این ظلمت را به نور تبدیل نماید و این عداوت و بغضاء و جنگ و جدال را به الفت و محبّت بین عموم مبدّل نماید . این قوّه ، نفثات روح القدس است و نفوذ کلمة الله ... "
منتخبات مکاتیب حضرت عبدالبهاء ج1 ص 50

• چه شواهدی سراغ دارید که مانند آب شعله آتش جنگ ، بغض و دشمنی را خاموش نموده باشد؟ آیا امور دینی و مذهبی خود بر آتش این ظلم و تعدّی به یکدیگر ، دامن نزده است ؟
• بنا به چه دلایلی برای تبدیل ظلمت به نور ، قوّه ماوراء الطّبیعه لازم است ؟
• آیا تبدیل دشمنی ، کینه ، جنگ و جدال به الفت و محبّت بین عموم امکان پذیر است ؟نفثات روح القدس و کلمه الهی دارای چه خاصیتی است که می تواند تقلیب کند ؟